Trwają obecnie prace techniczne. W tym czasie mogą występować przejściowe problemy z działaniem strony. Przepraszamy za utrudnienia i dziękujemy za wyrozumiałość.
Od hepatologa dla dermatologów
Skórne manifestacje chorób wątroby
Dr hab. med., prof. nadzw. Uniwersytetu Rzeszowskiego Krzysztof Gutkowski1, dr n. med. Dorota Gutkowska2
Manifestacje skórne chorób wątroby przybierają różną formę. Niektóre z objawów obserwowanych w marskości wątroby, takie jak zmiany naczyniowe, zmiany płytek paznokciowych czy świąd, mogą występować także w schorzeniach natury autoimmunizacyjnej, metabolicznej, zapalnej, jak również rozrostowej. Mimo że wiele objawów nie wykazuje specyfiki charakteryzującej wyłącznie hepatopatie, to jednak są i takie, których zaawansowanie koreluje z ciężkością uszkodzenia wątroby. W praktyce klinicznej znajomość objawów przemawiających za uszkodzeniem wątroby może ułatwić rozpoznanie i skuteczne wdrożenie leczenia we wczesnej fazie choroby. W pracy przedstawiono aspekt dermatologiczny chorób wątroby z uwzględnieniem najczęściej spotykanych przewlekłych schorzeń tego narządu.
U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby stwierdza się obecność różnych zmian skórnych, które mogą stanowić cenną wskazówkę diagnostyczną, jakkolwiek wiele z nich obserwuje się także w schorzeniach innych narządów. Dane dotyczące częstości występowania zmian dermatologicznych u chorych z przewlekłymi chorobami wątroby mają charakter szacunkowy i brak jest systematycznych badań, które dokładnie definiowałyby to zagadnienie. Na przykład obecność pajączków naczyniowych czy rumienia dłoniowego u pacjentów z przebudową marską wątroby szacuje się odpowiednio na 23 i 33 proc. przypadków.[1,2] W pracy przedstawiono problematykę najczęstszych manifestacji skórnych występujących w różnych schorzeniach wątroby, dokonując ich podziału na zmiany niewykazujące specyfiki dla konkretnej jednostki nozologicznej i objawy typowe dla określonych chorób tego narządu.
Niespecyficzne zmiany skórne
Żółtaczka
Zażółcenie powłok skórnych jest wynikiem wzrostu stężenia bilirubiny we krwi obwodowej i staje się klinicznie widoczne, gdy stężenie to przekracza 2,0 mg/dl. Stopień zażółcenia skóry zależy od stężenia bilirubiny i waha się od lekko żółtego w przypadkach łagodnej hiperbilirubinemii do brązowego w zaawansowanych żółtaczkach. Bilirubina po przeniknięciu przez ścianę naczyń kapilarnych wiąże się z elastyną i gromadzi się w tkance łącznej skóry, przy czym zażółcenie jest bardziej intensywne w górnej niż dolnej części ciała. Jeśli przyczyna żółtaczki ma charakter odwracalny i zostanie usunięta, obserwuje się szybką normalizację stężenia bilirubiny w surowicy krwi, natomiast żółte zabarwienie skóry ustępuje znacznie wolniej.[3]
Świąd skóry
Świąd skóry jest najczęstszym i najbardziej niepokojącym objawem chorób wątroby i dróg żółciowych. Może przyjmować charakter przemijający bądź długotrwały, o różnym natężeniu, od łagodnego do uporczywego, pogarszającego komfort i jakość życia. W p...
