Trwają obecnie prace techniczne. W tym czasie mogą występować przejściowe problemy z działaniem strony. Przepraszamy za utrudnienia i dziękujemy za wyrozumiałość.
Przypadek kliniczny
Przypadek olbrzymiego perlaka ucha środkowego
dr n. med. Piotr Pietkiewicz
dr n. med. Krzysztof Kuśmierczyk
dr n. med. Jarosław Miłoński
lek. Joanna Michalska
lek. Anna Jałocha-Kaczka
prof. dr hab. n. med. Jurek Olszewski
OPIS PRZYPADKU
Mężczyzna, lat 51, został przyjęty do Kliniki Otolaryngologii, Onkologii Laryngologicznej, Audiologii i Foniatrii w trybie pilnym z powodu silnych dolegliwości bólowych ucha lewego i lewej połowy głowy, ropnych wycieków z ucha lewego, pogorszenia słuchu tego ucha oraz zawrotów głowy i zaburzeń równowagi.
Dolegliwości stopniowo nasilały się od około 2 tygodni i towarzyszyła im gorączka do 40°C. Chory ambulatoryjnie był leczony antybiotykiem, przyjmował cefuroksym.
Uprzednio nie przebył żadnych operacji ucha, wycieki z niego występowały okresowo od kilkunastu lat. Pacjent leczony były wówczas zachowawczo.
W badaniu otoskopowym stwierdzono: przewód słuchowy zewnętrzny lewy wypełniony wydzieliną ropną, po odessaniu i oczyszczeniu uwidoczniono twór polipowaty wypełniający prawie w całości przewód słuchowy.
Ucho prawe: przewód słuchowy zewnętrzny szeroki, błona bębenkowa szaromatowa bez cech stanu zapalnego. Oczopląs samoistny nieobecny. Próby statyczno-dynamiczne – chwianie się we wszystkich kierunkach, bez zaznaczonej lateralizacji. Objawy oponowe ujemne.
W badaniu metodą tomografii komputerowej kości skroniowej opisano (ryc. 1): po stronie lewej cała jama bębenkowa wypełniona nieprawidłową tkanką, mogącą odpowiadać wydzielinie/ziarninie zapalnej; w jej obrębie zarysowują się kosteczki słuchowe; w tym badaniu ich obraz, kształt nie są prawidłowe, jednak ich zobrazowanie może być nieprecyzyjne z powodu otaczających zmian zapalnych; wyrostek sutkowaty z cechami sklerotycznej przebudowy kostnej, całkowicie bezpowietrzny, z ubytkiem w jego górnej części, również wypełnionym nieprawidłową tkanką, od strony tylnego dołu czaszki brak tylnej ściany wyrostka na obszarze około 12 × 8 mm; w tym miejscu widoczne uwypuklenie zarysu opony twardej na poziomie zatoki esowatej – prawdopodobne szerzenie się procesu chorobowego, ściana zatoki od strony jamy czaszki bez widocznych cech uszkodzenia; struktury tylnego dołu czaszki bez widocznych zmian patologicznych; rezerwa płynowa przymózgowa w tylnym dole czaszki zachowana.