Temat numeru

Powikłania metaboliczne po operacjach bariatrycznych

dr n. med. Tomasz Rusinowicz

Warszawskie Centrum Kompleksowego Leczenia Otyłości i Chirurgii Bariatrycznej,

Oddział Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej, Szpital Czerniakowski w Warszawie

Adres do korespondencji:

dr n. med. Tomasz Rusinowicz

Warszawskie Centrum Kompleksowego Leczenia Otyłości i Chirurgii Bariatrycznej,

Szpital Czerniakowski

ul. Stępińska 19/25, 00-739 Warszawa

e-mail: tomasz.rusinowicz@szpitalczerniakowski.waw.pl

  • Przegląd powikłań metabolicznych po rękawowej resekcji żołądka i zabiegu wyłączenia żołądkowego na pętli Roux-en-Y (niedobory mikroskładników, zespół poposiłkowy i hipoglikemia po operacji bariatrycznej, choroby metaboliczne kości)
  • Propozycja algorytmów postępowania prewencyjnego oraz w przypadku wystąpienia powikłań metabolicznych po operacji bariatrycznej jako dodatek do istniejących polskich rekomendacji

Chirurgia bariatryczna to najskuteczniejsza metoda leczenia otyłości olbrzymiej. Rękawowa resekcja żołądka (SG – sleeve gastrectomy) oraz wyłączenie żołądkowe z zespoleniem na pętli Roux-en-Y (RYGB – Roux-en-Y gastric bypass) stanowią łącznie ponad 90% wszystkich procedur bariatrycznych wykonywanych w Polsce i na świecie. Liczne badania wskazują, że po operacjach bariatrycznych wzrasta ryzyko powikłań metabolicznych. Jest to istotne dla chirurga bariatry, który w warunkach polskich w pierwszych latach po operacji pełni funkcję lekarza sprawującego kontrole odległe. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie praktycznego przeglądu powikłań metabolicznych po dwóch najczęstszych procedurach bariatrycznych oraz zaproponowanie algorytmów postępowania stanowiących praktyczne rozwinięcie istniejących polskich rekomendacji.

Niedobory mikroelementów

Skala problemu

Niedobory mikroelementów stanowią najczęstsze powikłanie metaboliczne chirurgii bariatrycznej. Mogą wystąpić lub nasilić się u nawet 60% pacjentów w ciągu 6 miesięcy i u niemal 100% pacjentów w ciągu 2 lat po operacji, niezależnie od stosowania suplementacji. Ich częstość i stopień zależą od rodzaju procedury, przedoperacyjnego stanu odżywienia, nawyków żywieniowych, przestrzegania zaleceń dotyczących suplementacji przez pacjentów oraz stopnia redukcji masy ciała. Warto zaznaczyć, że sama otyłość jest czynnikiem ryzyka wystąpienia deficytów, np. niedobory witaminy D (do 74%) i żelaza (do 22%) są często obecne już przed operacją1-4.

Istotne niedobory ujawniające się w pierwszych 2 latach po operacji

Żelazo

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszym rodzajem niedoboru po operacji bariatrycznej. Dotyczy do 17% pacjentów po SG i do 50% osób po RYGB w ciągu pierwszych 2 lat po zabiegu. Główne jej przyczyny to: niedobór kwasu solnego (zmniejszenie wchłaniania żelaza niehemowego i hemowego), ominięcie dwunastnicy (po RYGB), interakcje z suplementami wapnia i cynku oraz wpływ składników diety (fityniany, fosforany). Szczególnie narażone są miesiączkujące kobiety. Niedobór żelaza może wystąpić już od 6 miesiąca po operacji1,3.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Zespół poposiłkowy i hipoglikemia po operacji bariatrycznej

Zespół poposiłkowy (DS – dumping syndrome) i hipoglikemia po operacji bariatrycznej (PBH – post-bariatric hypoglycemia) to dwa odrębne, choć częściowo nakładające się, [...]

Metaboliczna choroba kości

Pacjenci po operacji bariatrycznej narażeni są na wyższe o 21-44% ryzyko złamań w porównaniu z populacją ogólną, przy czym ryzyko to narasta od mniej [...]

Podsumowanie

Powikłania metaboliczne chirurgii bariatrycznej nie są izolowanymi jednostkami chorobowymi – tworzą złożoną sieć wzajemnych powiązań, w której jeden niedobór potęguje kolejny, a zaniedbanie [...]

Do góry