Przetestuj się na cito
Dylematy terapeutyczne w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych
dr n. med. Martyna Wypych1
Aleksandra Wypych2
Pytania poniższego testu dotyczą dwóch przypadków klinicznych. Pytania 1-7 odnoszą się do postępowania u pacjentki opisanej w przypadku 1, natomiast pytania 8-10 dotyczą mężczyzny przedstawionego w przypadku 2.
Opis przypadku 1
Pacjentka w wieku 86 lat zgłosiła się do szpitalnego oddziału ratunkowego z powodu uczucia kołatania serca, obniżonych wartości ciśnienia tętniczego oraz narastającego osłabienia. W pomiarach wykonywanych w domu odnotowywano spadki wartości ciśnienia tętniczego do 94/48 mmHg oraz sygnał arytmii w automatycznym aparacie do pomiaru ciśnienia.
Trzy tygodnie wcześniej chora przebyła wewnątrznaczyniową angioplastykę lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej z implantacją stentu (CAS – carotid artery stenting) z powodu istotnego hemodynamicznie, objawowego zwężenia tego naczynia.
W wywiadzie chorobowym stwierdzono ponadto liczne obciążenia, w tym przebyty dwa miesiące wcześniej epizod przemijającego ataku niedokrwiennego mózgu (TIA – transient ischemic attack), łagodne otępienie o etiologii mieszanej (alzheimerowsko-naczyniowej), niedoczynność tarczycy skutecznie leczoną substytucyjnie, hiperlipidemię, nieprawidłową glikemię na czczo, zaćmę oraz przebytą częściową resekcję nerki z powodu raka jasnokomórkowego.
W badaniu przedmiotowym pacjentka była przytomna, z zachowanym logicznym kontaktem słownym. Częstość rytmu serca wynosiła około 80/min, a ciśnienie tętnicze 94/48 mmHg. Nad polami płucnymi stwierdzono prawidłowy szmer pęcherzykowy. Obecne były przewlekłe obrzęki podudzi oraz żylaki kończyn dolnych.
W badaniu neurologicznym odnotowano cechy łagodnego otępienia, poza tym nie zauważono innych odchyleń od stanu prawidłowego.
W zapisie elektrokardiograficznym (EKG) stwierdzono migotanie przedsionków (AF – atrial fibrillation). Podstawowe badania laboratoryjne, w tym parametry funkcji nerek, były prawidłowe. Badanie radiologiczne klatki piersiowej nie wykazało ostrych zmian patologicznych.
Zgodnie z zaleceniami chirurga naczyniowego pacjentka przyjmowała klopidogrel w dawce 75 mg/24 h oraz kwas acetylosalicylowy (ASA – acetylsalicylic acid) w dawce 75 mg/24 h. Ponadto stosowała rozuwastatynę w dawce 40 mg, lewotyroksynę w dawce 50 μg cztery razy w tygodniu oraz 100 μg trzy razy w tygodniu, donepezil 5 mg oraz ramipryl 2,5 mg.
1
Jakie postępowanie w zakresie profilaktyki wtórnej udaru mózgu i zatorowości systemowej jest najwłaściwsze u chorej po stentowaniu tętnicy szyjnej, u której rozpoznano de novo migotanie przedsionków?
A. Utrzymanie podwójnej terapii przeciwpłytkowej (ASA + klopidogrel)