Przypadek kliniczny

Rak języka to nie wyrok
Znaczenie wczesnej biopsji i leczenia w ośrodku referencyjnym

dr hab. n. med. Jakub Pazdrowski

dr hab. n. med. Mateusz Szewczyk

Oddział Chirurgii Głowy, Szyi i Onkologii Laryngologicznej, Wielkopolskie Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Poznaniu

Adres do korespondencji:

dr hab. n. med. Jakub Pazdrowski

Oddział Chirurgii Głowy, Szyi i Onkologii Laryngologicznej,

Wielkopolskie Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Poznaniu

ul. Garbary 15, 61-866 Poznań

  • Przedstawienie procesu diagnostyczno-terapeutycznego u pacjenta z rozpoznaniem raka płaskonabłonkowego języka
  • Znaczenie wczesnego ustalenia rozpoznania dla sposobu prowadzenia leczenia
  • Postępowanie pooperacyjne i perspektywa powrotu pacjenta do codziennego funkcjonowania

Rak płaskonabłonkowy języka stanowi najczęstszy nowotwór złośliwy jamy ustnej i pozostaje jednym z najważniejszych problemów onkologii głowy i szyi. Mimo łatwej dostępności badania jamy ustnej znaczna część chorych nadal zgłasza się do specjalisty w stadium miejscowo zaawansowanym, co wiąże się z koniecznością rozległego leczenia chirurgicznego, częstszym stosowaniem pooperacyjnej radioterapii lub radiochemioterapii oraz większym ryzykiem trwałych zaburzeń mowy i połykania. Według danych GLOBOCAN 2022 nowotwory jamy ustnej należą do najczęściej rozpoznawanych nowotworów regionu głowy i szyi, a ich rokowanie pozostaje ściśle uzależnione od stopnia zaawansowania w chwili rozpoznania1.

Pierwsze objawy raka języka często są nieswoiste. Pieczenie języka, niewielkie owrzodzenie, dyskomfort podczas spożywania pokarmów lub niewielkie stwardnienie błony śluzowej zdecydowanie częściej są kojarzone z procesem zapalnym lub urazem mechanicznym niż z rozwijającym się nowotworem. W konsekwencji chorzy bywają leczeni objawowo, a właściwa diagnostyka zostaje odroczona. Tymczasem dokładne badanie jamy ustnej oraz odpowiednio wcześnie wykonana biopsja pozostają podstawą rozpoznania raka języka2-4.

Aktualne wytyczne jednoznacznie wskazują, że każda zmiana błony śluzowej utrzymująca się ponad dwa tygodnie, zwłaszcza jeśli ma charakter owrzodzenia, nacieku lub egzofitycznego rozrostu, powinna zostać poddana badaniu histopato­logicznemu lub wymaga pilnego skierowania chorego do ośrodka dysponującego możliwością wykonania biopsji2-6. Uzyskane rozpoznanie umożliwia zaplanowanie dalszego postępowania zgodnie z obowiązującymi standardami oraz kwalifikację chorego do leczenia przez zespół wielodyscyplinarny.

Przedstawiony poniżej przypadek ilustruje, że szybka diagnostyka, właściwie wykonana biopsja oraz leczenie przeprowadzone w wyspecjalizowanym ośrodku pozwoliły na radykalne leczenie chirurgiczne bez konieczności zastosowania pooperacyjnej radioterapii. Nie tylko uzyskano bardzo dobry wynik onkologiczny, lecz także zachowano funkcję języka, dzięki czemu chory mógł szybko powrócić do codziennej aktywności.

Opis przypadku

Mężczyzna w wieku 53 lat zgłosił się do lekarza laryngologa z powodu pieczenia lewej połowy języka utrzymującego się od około dwóch tygodni. Dolegliwości miały niewielkie nasilenie i nie ograniczały codziennego funkcjonowania. Chory nie zgłasza...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Komentarz

Rak języka pozostaje jednym z nowotworów głowy i szyi, w których czas do ustalenia rozpoznania ma bezpośredni wpływ na zakres leczenia oraz rokowanie. Mimo [...]

Podsumowanie

Rak języka pozostaje nowotworem, którego rokowanie w dużej mierze zależy od czasu ustalenia rozpoznania. Przedstawiony przypadek pokazuje, że nawet niewielkie i pozornie niecharakterystyczne [...]

Do góry