Liczne badania dotyczące ryzyka pogłębienia wady wzroku u osób palących i pacjentów okulistycznych narażonych na kontakt z dymem papierosowym dowodzą, że jest on silnym czynnikiem predysponującym do wystąpienia zeza, zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD – age-related macular degeneration) oraz innych chorób i procesów degeneracyjnych narządu wzroku. Do patologii z zakresu okulistyki wywołanych substancjami zawartymi w papierosach należą też zaćma (katarakta) oraz postępujące niedowidzenie związane ze stresem oksydacyjnym wywołanym szkodliwym dymem papierosowym, działaniem wolnych rodników i przewlekle toczącym się procesem zapalnym. Przyczynia się to do utraty wzroku i powstania ślepoty, co naraża pacjenta okulistycznego na bolesne procedury medyczne i inter­wencje chirurgiczne typu fakoemulsyfikacja, które są jedynym możliwym sposobem usunięcia zmętniałej soczewki. Progresja tej zmiany dokonuje się w ciągu kilku lat, a bezpośredni kontakt z dymem przyspiesza ten proces i powoduje nieodwracalne zmiany, które upośledzają odpowiednią pracę oka. Szczególnie wrażliwe na działanie dymu papierosowego są soczewka, siatkówka zbudowana z delikatnej tkanki oraz plamka będąca jej najbardziej wrażliwą częścią.