Per aspera ad astra

Immunopsychiatria w praktyce – czy stan zapalny może zmienić podejście do leczenia depresji i schizofrenii?

Rafał Bieś

Szkoła Doktorska, Katedra i Klinika Rehabilitacji Psychiatrycznej i Psychoterapii, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

Adres do korespondencji:

Rafał Bieś

Szkoła Doktorska,

Katedra i Klinika Rehabilitacji Psychiatrycznej,

Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

ul. Ziołowa 45/47, 40-635 Katowice

e-mail: rafal.bies01@gmail.com

  • Stan zapalny jako istotny czynnik w patogenezie depresji i schizofrenii
  • Znaczenie procesu zapalnego w kontekście oporności na leczenie
  • Terapie immunomodulacyjne i biomarkery zapalenia – droga do spersonalizowanej psychiatrii opartej na indywidualnym profilu immunologicznym pacjenta

W ostatnich latach rośnie zainteresowanie powiązaniami między układem odpornościowym a zaburzeniami psychicznymi. Immunopsychiatria jest dyscypliną, która bada te powiązania i próbuje przełożyć je na praktykę kliniczną. Układ odpornościowy komunikuje się z mózgiem za pomocą mediatorów takich jak cytokiny i chemokiny. Przewlekła aktywacja odpowiedzi zapalnej może zaburzać funkcję synaps, modyfikować przekazywanie neurotransmiterów i ograniczać neuroplastyczność. W badaniach obserwowano m.in. podwyższone stężenia cytokin prozapalnych, takich jak interleukina 6 (IL-6) lub czynnik martwicy nowotworów α (TNF-α – tumor necrosis factor alpha), u części pacjentów z depresją oraz niektórych osób z zaburzeniami psychotycznymi1.

Mikroglej odgrywa kluczową rolę w sterowaniu środowiskiem zapalnym w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). W warunkach przewlekłej aktywacji uwalnia mediatory prozapalne i reaktywne formy tlenu (ROS – reactive oxygen species). Badania obrazowe z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET – positron emission tomography) i markerów aktywacji mikrogleju wskazują na zwiększoną aktywność wchodzących w jego skład komórek w niektórych obszarach mózgu u pacjentów z ciężką depresją oraz osób w ostrych fazach schizofrenii2.

Jednym z istotnych mechanizmów łączących stan zapalny z objawami depresyjnymi jest aktywacja szlaku kinureninowego. Enzym IDO (2,3-dioksygenaza indolaminy) kieruje metabolizm tryptofanu w stronę produktów neuroaktywnych, co może zmniejszać dostępność serotoniny oraz zwiększać powstawanie neurotoksycznych metabolitów. Ten mechanizm jest poddawany intensywnym badaniom w kontekście depresji związanej z zapaleniem (inflammatory depression)3.

Tradycyjne leki psychiatryczne ukierunkowane na modulację neuroprzekaźników przynoszą poprawę wielu pacjentom. Zarazem jednak znaczny odsetek chorych pozostaje oporny na leczenie farmakologiczne. Coraz więcej dowodów sugeruje, że u pewnej części pacjentów przyczyną utrzymujących się objawów może być proces zapalny. Przesuwa to uwagę kliniczną w stronę poszukiwania biomarkerów zapalenia pozwalających na wytypowanie osób, które mogłyby odnieść korzyści z leczenia immunomodulującego4.

Badania interwencyjne z użyciem leków przeciwzapalnych i immunomodulatorów dostarczają niejednoznacznych wyników. Przykładowo: próby z antagonistą TNF-α (infliksymabem) oraz z tzw. repozycjonowaniem leku (drug repurposing) – antybiotyku o działani...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Podstawy immunopsychiatrii

Układ nerwowy i odpornościowy pozostają w stałej, dwustronnej komunikacji. W warunkach fizjologicznych komunikacja ta odbywa się zarówno poprzez mediatory rozpuszczalne (np. [...]

Stan zapalny w schizofrenii

W niektórych przypadkach objawy psychotyczne towarzyszą chorobom autoimmunologicznym lub stanom zapalnym OUN. Przykładem jest zapalenie mózgu z obecnością przeciwciał przeciwko receptorom [...]

Terapie immunomodulacyjne – perspektywy kliniczne

W ostatnich latach testowano różne leki o działaniu przeciwzapalnym i immunomodulującym jako dodatek do standardowego leczenia zaburzeń psychicznych. Badania obejmowały m.in. [...]

Do góry