Kardiologia
Gabinetowe i pozagabinetowe pomiary ciśnienia tętniczego: co lekarz POZ powinien wiedzieć
dr n. med. Bartosz Krzowski
- Znaczenie i rola różnych metod pomiaru ciśnienia tętniczego (gabinetowy, HBPM i ABPM)
- Standaryzacja pomiaru i unikanie błędów diagnostycznych
- Praktyczny algorytm diagnostyczny i monitorowanie pacjenta w POZ
Ograniczenia praktyczne
W aktualnych dokumentach europejskich i polskich istnieje duża zgodność co do progów rozpoznania dla domowych pomiarów ciśnienia tętniczego (HBPM – home blood pressure monitoring) i automatycznego całodobowego pomiaru ciśnienia tętniczego (ABPM – ambulatory blood pressure monitoring) oraz co do potrzeby standaryzacji. Niemniej nowsze wytyczne European Society of Cardiology (ESC) 2024 wprowadzają nową kategorię „ciśnienia tętniczego podwyższonego” i bardziej ambitny wspólny cel terapeutyczny, podczas gdy starsze dokumenty European Society of Hypertension (ESH) są mocniej osadzone w klasycznej nomenklaturze1-4. W niniejszym opracowaniu przyjęto zatem podejście pragmatyczne dla podstawowej opieki zdrowotnej (POZ): próg rozpoznania gabinetowego 140/90 mmHg oraz klasyczne progi HBPM/ABPM pozostają podstawą diagnostyki, a cel leczenia należy indywidualizować wokół zakresu zalecanego przez ekspertów ESC i Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (PTNT)1-4.
Epidemiologia i znaczenie rozpoznania
W polskiej analizie rejestru płatnika publicznego liczba osób z zarejestrowanym nadciśnieniem tętniczym w latach 2018-2022 wynosiła od 10,9 mln do 11 mln. Rozpowszechnienie schorzenia wśród dorosłych wzrosło z 34,4% w 2018 roku do 35,2% w 2022 roku. Choroba częściej występowała u młodszych mężczyzn, natomiast w starszych grupach wiekowych dominowały kobiety5. Autorzy podkreślili, że po doliczeniu przypadków nierozpoznanych w rzeczywistości choroba może dotyczyć około 40% dorosłych Polaków5.
W Europie sytuacja jest równie poważna. Według Biura Regionalnego World Health Organization dla Europy (WHO/Europe) ponad jedna trzecia dorosłych w wieku 30-79 lat ma nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe odpowiadają za ponad 42,5% wszystkich zgonów w regionie, a prawdopodobieństwo przedwczesnego zgonu sercowo-naczyniowego jest niemal pięciokrotnie wyższe w Europie Wschodniej i Azji Centralnej niż w Europie Zachodniej6,7. W regionie europejskim wysokie ciśnienie tętnicze pozostaje najważniejszym czynnikiem ryzyka zgonu i niepełnosprawności6,7.
Z perspektywy POZ kluczowe są nie tylko częstość występowania, lecz także konsekwencje kliniczne niewykrytego lub źle kontrolowanego nadciśnienia. WHO wymienia przede wszystkim zawał serca i udar mózgu7. Dane epidemiologiczno-kliniczne i stanowisk...