Omówmy to na przypadkach
Gdy obrzęki kończyn dolnych to wierzchołek góry lodowej
Rola całościowej oceny klinicznej pacjenta w rozpoznaniu zespołu żółtych paznokci
lek. Anna Czekaj-Bałdys1
lek. Adrianna Niedziela1
lek. Elżbieta Babicz-Noga1
Natalia Bernacka2
Jakub Wilk2
- Rzadki przypadek zespołu żółtych paznokci u 12-letniej pacjentki hospitalizowanej z powodu utrzymujących się obrzęków kończyn dolnych
- Główne przyczyny obrzęków u dzieci i cechy różnicujące
- Zespół żółtych paznokci – koncepcje dotyczące etiopatogenezy, typowe objawy (tzw. triada Emersona) i postępowanie
Obrzęki kończyn dolnych w pediatrii najczęściej są kojarzone z zespołem nerczycowym lub zakrzepicą żył głębokich, ale mogą również sygnalizować rzadkie, systemowe jednostki chorobowe. Staranna diagnostyka różnicowa oparta na epidemiologii, patofizjologii i charakterystyce klinicznej zazwyczaj pozwala na ustalenie rozpoznania. Jakie zatem strategie postępowania należy zastosować, jeśli standardowe algorytmy diagnostyczne zawodzą? Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na istotę kompleksowego, interdyscyplinarnego podejścia do pacjenta oraz kluczowe znaczenie wnikliwego wywiadu w ustaleniu rozpoznania rzadkiego zespołu żółtych paznokci (YNS – yellow nail syndrome) u 12-letniej dziewczynki.
Opis przypadku
Na Oddział Pediatryczny Szpitala Miejskiego w Żorach została przyjęta 12-letnia dziewczynka z obciążonym wywiadem z powodu utrzymujących się od miesiąca obrzęków kończyn dolnych (stóp, kostek, dystalnej części podudzi), ulegających niewielkiej redukcji po elewacji kończyn. W wywiadzie podano dwukrotne ugryzienie przez kleszcza 2 miesiące wcześniej.
Pacjentka pozostawała pod opieką wielospecjalistyczną z powodu rozpoznanych w 5 roku życia rozstrzeni oskrzeli ze współwystępującym przewlekłym zapaleniem zatok oraz z uwagi na onycholizę w obrębie dłoni i stóp.
W wywiadzie w ciągu pierwszych 5 lat życia nawracające infekcje układu oddechowego (zapalenia płuc, ostre obturacyjne zapalenia oskrzeli), co było powodem poszerzenia diagnostyki w ośrodku referencyjnym w wieku 5 lat, gdzie na podstawie wykonanej tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości (HRCT – high resolution computed tomography) potwierdzono rozpoznanie rozstrzeni oskrzeli. Wykonano również analizę struktury i ruchomości rzęsek oraz ocenę stężenia tlenku azotu w wydychanym powietrzu, których prawidłowe wyniki pozwoliły na wykluczenie podejrzenia zespołu pierwotnej dyskinezy rzęsek. Wykluczono też mukowiscydozę.
W wywiadzie ponadto stan po adenotomii z drenażem wentylacyjnym jamy bębenkowej ucha prawego wykonanej w 5 roku życia oraz stan po czynnościowej endoskopowej operacji zatok przynosowych (FESS – functional endoscopic sinus surgery) z powodu polipów nosa i zatok wykonanej w 11 roku życia.
