Badanie USG pozwala na uzyskanie obrazów o wysokiej specyficzności, umożliwiających identyfikację i lokalizację kamieni moczowych bez użycia promieniowania jonizującego, co jest istotne u dzieci (ryc. 2, 3). Jednakże złogi zlokalizowane w moczowodzie, zwłaszcza w jego środkowym odcinku, są trudne lub wręcz niemożliwe do uwidocznienia10. Artefakt migotania, nazywany również artefaktem świetlika (TA – twinkling artifact, CCTA – color comet tail artifact), jest niezwykle użyteczny w diagnostyce ultrasonograficznej kamicy układu moczowego (ryc. 4). Po raz pierwszy zjawisko to zostało opisane przez Rahmouniego w 1996 roku20.
Zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej nie jest rutynowo zlecane w diagnostyce kamicy u dzieci, można na nim jednak uwidocznić złóg w przypadku zlecenia badania z innych powodów.
W niektórych krajach (m.in. w Stanach Zjednoczonych) badanie metodą TK jest częściej stosowane w diagnostyce kamicy u dzieci niż USG. TK jest złotym standardem u dorosłych, z czułością i swoistością wynoszącymi niemal 100%. Zalety TK to: krótki czas trwania badania, mniejsza zależność od doświadczenia badającego niż w przypadku badania USG, większa czułość i swoistość niż badanie USG. Dodatkowo TK pozwala na rozpoznanie alternatywnych dla kamicy układu moczowego przyczyn objawów4,15.
Badania laboratoryjne
U wszystkich dzieci z kamicą nerkową konieczne jest przeprowadzenie dokładnej oceny laboratoryjnej po pierwszym epizodzie kamicy moczowej, aby zidentyfikować modyfikowalne czynniki ryzyka i zdiagnozować rzadkie przyczyny powstawania kamieni, z których niektóre mogą być związane z PChN (uszkodzenie miąższu nerek, białkomocz, objawy dysfunkcji kanalików nerkowych itp.).
W przypadku podejrzenia zakażenia dróg moczowych należy wykonać posiew moczu.
U każdego pacjenta z kamicą nerkową należy wykonać badanie mikroskopowe moczu w celu wykrycia kryształów.
Kompleksowa ocena kamicy moczowej powinna również obejmować:
- oznaczenie stężenia elektrolitów, wodorowęglanów, kreatyniny, azotu mocznikowego i kwasu moczowego w surowicy
- badanie stężenia parathormonu (PTH), 25(OH) witaminy D i 1,25(OH) witaminy D w surowicy
- ocenę 24-godzinnego wydalania wapnia, szczawianów, cytrynianów, kwasu moczowego, sodu, magnezu, fosforanów i kreatyniny z moczem
- badanie objętości i pH moczu.
Oprócz pomiaru wydalania wapnia i cytrynianów ocena stosunku wapnia do cytrynianu w moczu może być bardzo pomocna w przewidywaniu powstawania oraz nawrotu kamieni.
W przypadku większości parametrów preferowane są próbki moczu pobrane z dobowej zbiórki moczu. U dzieci, które nie zakończyły treningu toaletowego, można stosować próbki przygodne3-5.
Szybkość wydalania substancji rozpuszczonych z moczem może się znacznie różnić. W celu potwierdzenia wyników często konieczne jest powtarzanie zbiórek moczu i/lub wielokrotne pobieranie próbek. Aby odróżnić typy hiperkalciurii idiopatycznej, wykonuje się test obciążenia wapniem według Paka (zmodyfikowany przez Stapletona do stosowania w pediatrii), który polega na ocenie kalciurii w pierwszej zbiórce moczu i po podaniu standardowej dawki doustnej wapnia21.
Kluczem do określenia ryzyka powstawania kamieni nerkowych u dzieci, a tym samym możliwości nawrotów, jest zebranie szczegółowego wywiadu dietetycznego. Obejmuje on informacje na temat:
- dobowego spożycia płynów – zmniejszona objętość moczu skutecznie prowadzi do zwiększenia stężenia substancji rozpuszczonych
- ogólnej zawartości sodu – dieta bogata w sód zmniejsza aktywację układu renina–angiotensyna–aldosteron, co skutkuje zmniejszeniem wchłaniania sodu i zwiększeniem wydalania wapnia z moczem
- suplementacji witamin i minerałów – zwiększone spożycie witaminy C i jej późniejszy metabolizm sprzyjają wzrostowi poziomu szczawianów w moczu
- diet specjalnych – diety wysokobiałkowe (ketogeniczna lub paleo) zwiększają obciążenie kwasami, co hamuje kanały wapniowe w nefronie dystalnym, które są odpowiedzialne za resorpcję wapnia
- nadmiernego spożywania kalorii, co prowadzi do nadwagi i otyłości oraz zwiększa ryzyko wystąpienia wszystkich rodzajów kamieni w drogach moczowych – mechanizmy tego związku są niejasne, ale mogą częściowo wynikać z insulinooporności, która może być nasilona przez większe spożycie fruktozy15,22.
Leczenie zachowawcze kamicy układu moczowego
Kompleksowy plan przewlekłego leczenia kamicy układu moczowego musi obejmować zalecenia dotyczące:
- minimalnego spożycia płynów na dobę
- odpowiednich zmian w diecie
- leczenia farmakologicznego.


